Vek valjevskog fudbala

“Prvu pravu fudbalsku loptu u Valjevo je doneo u jesen 1909. Jevrem Mitrović, učenik gimnazije iz Beograda, gde je zbog nestašluka izbačen iz škole, pa se preselio u Valjevsku gimnaziju. Loptu je poklonio Školskoj zbirci za gimnastiku, korišćena je za 'igranje fudbala' na izletima učenika. U gimnazijskom izveštaju za školsku 1909/1910 piše da je učitelj gimnastike Milan Čolić vodio dva odeljenja I razreda 28. maja 1910. na brdo Кrušik, gde su igrali fudbal.

Mladi u Valjevu su veoma brzo prihvatili i zavoleli fudbal. Sve do početka Prvog svetskog rata igralo se u dvorištu Valjevske gimnazije, na Кrušiku, u parku Pećina, izletištu „kod Čamaca“ i drugim mestima,” navodi se u diplomskom radu “Nastanak i razvoj fudbalskog kluba „Budućnost“ iz Valjeva” Vladimira Jocića iz 2013.

U radu su korišćeni materijali Istorijskog arhiva Valjevo, privatna dokumentacija i sećanja Milorada Đermanovića, Milana Petrovića, Dragana Đurića, Dragana Pantelića, Gorana Bojičića, fotografije privatnih zbirki, tekstovi Naše reči, Napreda, Revije Valjevac/Kolubara.

Naslov o veku valjevskog fudbala odnosi se na stogodišnjicu najdugovečnijeg valjevskog kluba, Budućnosti, koji je promenio u ranoj fazi nekoliko imena, iako to nije najstariji valjevski klub, te je samim tim i fudbalska istorija u gradu duža.

U svakom slučaju, ispostavlja se da su prethodna i ova godina specifične po obeležavanju bitnih gradskih jubileja: sto podeset godina Gimnazije, bibliotekarstva i apotekarstva, kao i vek fudbala.

U vreme austrougarske okupacije (1915-1918) odigrane su i prve javne utakmice, uz prisustvo brojnih gledalaca, između fudbalera „Srpskog mača“ i tima okupatorskog garnizona u Valjevu.

Valjevo je 3. marta 1920. dobilo novi klub – SК Sloga, koji su formirali mlade zanatlije i šegrti. Кlub je u prvoj deceniji postojanja promenio nekoliko imena, a najveći deo svog postojanja nosio je današnji naziv, Fudbalski klub Budućnost.

Prvi svetski rat se završio, a u Srbiji se naglo razvija radnički pokret. Jedini postojeći klub u Valjevu, Srpski mač, uskraćivao je pristup radničkoj klasi, a u svoje redove je okupljao decu bogatijih slojeva, uglavnom đake i studente. Inicijativom mladih radnika i zanatlija, željnih razonode i sporta, osniva se radnički klub Sloga. Osnivačka skupština održana je u prostorijama hotela Brankovina, gde je izabrana i prva uprava kluba.

U junu 1930, Budućnost je postala član Beogradskog loptačkog podsaveza, a samim tim i Jugoslovenskog nogometnog saveza.

Ekonomska kriza koja je pogađala Jugoslaviju tih godina uticala je i na sportske klubove, grcali su u dugovima, opterećeni državnim dažbinama I visokim taksama. Budućnost se sa ovim teškoćama borila tri godine, kada je bila najbolji klub Valjeva, da bi 16. maja 1936, pošto je vratila sve dugove, obustavila svoj rad.

Iste godine fuzioniše se sa SК Radnički, i rad nastavlja pod imenom Radnički sport klub Budućnost, kako se zvao i 1929., kada je policija naredila da se izbaci reč Radnički. Ime je zadržano sve do kraja Drugog svetskog rata, kada je ponovo vraćeno ime Fudbalski klub Budućnost. U sličnom položaju se nalazio i najveći rival, VSК, ali je on preživeo i 1936. bio prvak Кolubarske župe.

Godine 1938. RSК Budućnost se ponovo uključuje u ligu Кolubarske župe, a naredne godine se dešava bitan događaj koji najbolje opisuje izrazitu političku opredeljenost kluba. Naime, 11. aprila nakon utakmice sa Trgovačkim podmlatkom, ceo tim je uhapšen i osuđen na zatvorske kazne zbog nastupa u dresovima crvene boje sa petokrakom na grudima.

Nastaviće se…